Ready to startDe site www.startwondverzorging.nl is het onbetwiste startpunt voor iedereen die iets wil weten over wondzorg. Of het nu gaat om behandelingen, protocollen, richtlijnen, producten, leveranciers, beroeps gerelateerde organisaties, casuïstiek of de laatste ontwikkelingen in de wondzorg markt. Deze website wordt dagelijks aangevuld met nieuwe informatie. Heeft u zelf ook interessante links, nieuws, of wilt u ook iets schrijven over over een bepaald onderwerp of een andere bijdrage leveren aan de website om deze zo informatief mogelijk te maken, dan zijn uw ideeën van harte welkom.
Stuur een mail naar:Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

loading...


Er zijn veel opleidingen in de zorg. Je kunt er alle kanten mee op. Als verpleegkundige of verzorgende kun je bijvoorbeeld gaan werken in een ziekenhuis of bij de thuiszorg.

De opleidingen, van de eenjarige MBO-opleiding voor Zorghulp tot de HBO-opleiding Verpleegkunde, sluiten goed op elkaar aan. In de praktijk heeft verzorgen en verplegen ook veel met elkaar te maken. Er is wel een officieel verschil, namelijk dat een verzorgende helpt in de dagelijkse levensbehoefte van patiënten en een verpleegkundige zich richt op ziektes en aandoeningen.

Wie in de zorg wil werken kiest niet meer zoals vroeger voor een gespecialiseerde opleiding (bijvoorbeeld Ziekenverzorgende). In plaats daarvan staat er op je diploma een brede aanduiding: Zorghulp, Helpende Zorg, Verzorgende, Verpleegkundige, Verpleegkunde, MBO-Verpleegkundige of HBO-Verpleegkunde. Met zo’n diploma kun je overal aan de slag. Of het nu bij de thuizorg is of in een instelling, of met kinderen, gehandicapten of ouderen.

Meer info

http://www.leren.nl/artikelen/2010/opleidingen-zorg.html

Welke opleidingen zijn er voor de wondzorg? 2016 (pdf)

Hoe kan ik wondverpleegkundige worden? (pdf)

 
Welke adviesorganen / brancheverenigingen zijn er?
 
Beroeps- en belangenorganisaties Wondbehandeling in binnen- en buitenland.
 
Binnenland

Logo NOVW 1 
NOVW (Nederlandse Organisatie voor Wondprofessionals)
Is de beroepsorganisatie voor ALLE wondprofessionals in de intra- en extramurale gezondheidsheidszorg. De NOVW richt zich vooral op de brede aspecten ten aanzien van de verbetering van de wondzorg, zoals vroegtijdige diagnostiek, transmurale overdracht, registratie, scholing, erkenning van opleiding, eenduidige richtlijnen en protocollen, een eenduidige aanpak. Dit alles om de wondzorg dichter bij de patiënt te krijgen. Met als doel het verkrijgen van tijdwinst bij de behandeling of verzorging, waardoor een wond sneller geneest. 
Logo WCS 
WCS Woundcare Consultant Society  
Het WCS Kenniscentrum Wondzorg heeft als doel het kennisniveau van professionals in de gezondheidszorg te verhogen, om daarmee de kwaliteit van de wond- en huidzorg te verbeteren. De WCS tracht dit doel onder meer te bereiken door het organiseren van cursussen, congressen, symposia, bijscholingen en lezingen. Maar ook door het het uitgeven van publicaties (WCS Nieuws en het WCS Wondenboek).
www.wcs.nl
 
NDVD (Nederlandse Vereniging voor Dermatologie en Venereologie) 
Is de beroepsvereniging van de Nederlandse dermatologen. De doelstelling van de vereniging is de bevordering van de studie van huidziekten. Naast wetenschappelijke activiteiten en allerlei organisatorische aspecten zoals de belangenbehartiging van haar leden, heeft de NVDV ook een publiek doel, namelijk om mensen te informeren over het voorkomen van en de achtergronden achter huidaandoeningen. Dit doet zij door uitgifte van publicaties, folders, of via informatie op de website.
 
Logo Wondplatform
Wondplatform Nederland
Het Wondplatform is opgericht op 15 april 2010 waarin partijen betrokken bij de wondzorg in Nederland samen werken aan een aantal gezamenlijke doelen. 
www.wondplatform.nl
 
V&VN Wondconsulenten
V&VN staat voor Verpleegkundigen & Verzorgenden Nederland. Zij zijn de beroepsvereniging van en voor verpleegkundigen en verzorgenden.
 
Buitenland


logo EWMA 
EWMA (Europese Wound Management Association)
De (EWMA) werd opgericht in 1991 en is een overkoepelende organisatie in Europa die verenigingen op wondgebied koppelen en wondprofessional en organisaties die geïnteresseerd zijn in wondbehandeling samen brengt.
Meer info EWMA
 

EPUAP (European Pressure Ulcer Advisory Panel)
 
 
 
 

 

Wetenschap


Betekenis 'wetenschap' volgens van Van Dale 

we·ten·schap (de; v)

1. het weten; kennis

2. (meervoud: wetenschappen) het geheel van kennis en de manieren om die te verwerven: natuurwetenschappen; sociale wetenschappen -
 

Wat is Evidence Based Practice? 

Definitie EBP
Evidence Based Practice (EBP) gaat over de vraag hoe geneeskunde en gezondheidszorg zo breed mogelijk het beste in de praktijk kunnen worden. Evidence Based Practice heeft als basis het nemen van beslissingen door beroepsoefenaren door voordurend gebruik te maken van alle - en het beste beschikbare - 'wetenschappelijke' bewijs uit de literatuur. 

Evidence Based Practice is een afweging tussen kwaliteit van het onderzoek en de zwaarte van het wetenschappelijk bewijs met daarbij een aantal andere belangrijke overwegingen. Binnen de geneeskunde en paramedische beroepen is EBP een aanpak die vaak wordt aangeduid als Evidence Based Medicine (EBM). EBP vindt meer en meer toepassing bij overheid en verzekeraars die kijken naar de kosten van het beroepsmatig handelen. Zorgverzekeraars worden steeds kritischer of zij een product wel of niet vergoeden.

Het gaat bij EBP om klinische beslissingen op basis van:

1. Het best beschikbare bewijs (wetenschappelijke publicaties uit vakbladen)

2. De kennis en ervaring van de beroepsbeoefenaren

3. De waarde(n) en voorkeur van de individuele patiënt

 

Drie peilers van Evidence Based Practice

Drie peilers Evidence Based Practice

Evidence Based Practice is een handelswijze. Handelen op basis van bewijs wil in de praktijk wel zeggen, dat men klinische expertise combineert met het best beschikbare bewijs dat uit onderzoek beschikbaar is. Daarbij dient rekening te worden gehouden met de wensen en verwachtingen van de patiënt, ongeacht de levensfase waarin de patiënt zicht bevindt.

Evidence based versus Practice based
Is evidence alleen evidence als het gaat om harde bewijzen die voorvloeien uit RCT's*? Het zal altijd een vraag blijven of de hoeveelheid RCT's altijd het beste bewijs leveren en of er rekening wordt gehouden met de individuele patiënt en de ervaringen die zijn opgedaan door de beroepsbeoefenaar op de werkvloer (Practice based). Vaak wordt het belang van harde evidence overschat en het belang van de praktijk onderschat. Evidence-based is zeker belangrijk, maar het is niet de enige bron van wijsheid. Patiënten zijn allemaal verschillend, zeker wanneer het hier om gecompliceerde wonden gaat. Practise Based is binnen de wondzorg net zo belangrijk en daarom is het belangrijk dat de praktijk en therorie hand in hand gaan.

The Cochrane CollaborationCochrane

Het Cochrane collaboration is een instituut wat zich als doel stelt vragen binnen de geneeskunde en gezondheidszorg te beantwoorden door middel van wetenschappelijk bewijsbare onderzoeken (Evidence Based Medicine). Met gebruik van meta-analyses*, dubbelblind tests en randomize controlled trials (RCT) tracht men bewijs te vinden hoe de geneeskunde en gezondheidszorg het beste zo breed mogelijk kan worden uitgevoerd. Dit wordt ook wel een Cochrane review genoemd. Het Dutch Cochrane centre werkt samen met de buitenlandse Cochrane en streeft er naar het gebruik van Cochrane reviews in Nederland te bevorderen. The Cochrane Library is in vele landen gratis toegankelijk, maar helaas is in Nederland nog steeds een betaald abonnement vereist. De samenvattingen van de systematische reviews zijn wel gratis te raadplegen. Voor meer info ga naar: www.cochrane.nl

* Meta-analyse: dit is een onderzoek waarin verschillende onderzoeken van een bepaald onderwerp worden samengevoegd in één onderzoek om secuurdere uitkomt te verkrijgen.
* Een gerandomiseerd gecontroleerd groepsonderzoek (Randomized Controlled Trial) is een wetenschappelijk onderzoek in bijvoorbeeld wondzorg, waarbij getracht wordt de vraag te beantwoorden of een bepaalde behandeling werkzaam of zin heeft. Patiënten van de verschillende groepen worden daarbij door het lot bepaald. Dit kan ook dubble blind, dat wil zeggen dat zowel niets door de proefpersoon als niets door de onderzoekers wordt bepaald binnen de onderzoeken.


Wat is Best Practice?

Wanneer we gaan onderzoeken of ons handelen gebaseerd is op goed wetenschappelijk onderzoek, zal er zeker niet voor al ons handelen gegevens voorhanden zijn. Veel van onze zorg is gebaseerd op Best Practice:

handelen gebaseerd op een methode of techniek die betrouwbaar betere resultaten laat zien ten opzichte van andere.

Best Practice komt voort uit het ervaren dat een methode of techniek beter werkt en is niet wetenschappelijk onderzocht.


Het lymfesysteem loopt parallel aan het cardiovasculaire systeem (bloedcirculatie binnen het lichaam) en is essentieel voor de homeostase in het menselijk lichaam. De twee systemen functioneren apart van elkaar. Het cardiovasculaire systeem is een circulatiesysteem waarbij het lymfesysteem voor het transport zorgt en de twee systemen zijn onderling afhankelijk
van elkaar. Het lymfestelsel wordt onderverdeeld in het diepe systeem (collectoren), het verbindende systeem (pre-collectoren) en de lymfecapillairen (microcirculatie). De collectoren en pre-collectoren hebben vaatkleppen, die samen met het spierweefsel in de vaatwanden zorgen voor peristaltiek en daarmee voor het afvoeren van het lymfevocht. Dit lymfevocht wordt via de lymfeknopen weer terug het veneuze systeem gevoerd. De lymfeknopen zijn belangrijke filters, die, daar waar nodig, tegelijk zorgen voor het activeren van immunologische reacties.

Banner Lymmfoedeem


De microcirculatie bestaat uit een netwerk van bloedvaten (plexus) door het gehele lichaam. De microcirculatie is essentieel voor de gezondheid voor het weefsel. Dit gebeurt door middel van het uitwisselen van zuurstof en belangrijke voedingsstoffen. Schade aan de micro­circulatie veroorzaakt een hogere druk in de pre-collectoren en collectoren. Door de werking van het geactiveerde lymfestelsel keert deze hogere druk meestal weer spoedig terug naar een normale druk.

Alhoewel men lang dacht dat lymfe het overtollige vocht in het interstitium slechts voor tien procent terug transporteerde naar het veneuze systeem, suggereert nieuw onderzoek dat het lymfesysteem voor honderd procent voor reabsorptie in het veneuze stelsel zorgt.

Lymfoedeem
In het geval van schade aan de vaten van het lymfe­systeem kan er een verminderde transportcapaciteit ontstaan. Accumulatie van vocht in het interstitium zorgt voor een lokale, suprafasciale zwelling van het weefsel, die zich segmentaal kan verspreiden, of zelfs tot in een heel ledemaat. Deze aandoening noemt men lymfoedeem met een natuurlijke, progressieve en chronische prognose.
Secondair lymfoedeem ontstaat vaak na de behandeling van een borstcarcinoom, gynaecologisch of darmcarcinoom. Dit komt doordat de lymfeknopen verwijderd moeten worden om de progressie van de maligniteit tegen te gaan of doordat de lymfeknopen door de behandeling beschadigd raken.

Trauma en lymfoedeem
Naast de hierboven genoemde, meest voorkomende, kan er ook lymfoedeem ontstaan na ernstig trauma aan een ledemaat of een ander gebied. Alhoewel deze oorzaak klinisch bekend is, is er weinig onderzoek naar gedaan. Patiënten met een ernstige open breuk van de lange botten van het onderbeen, die gepaard gaat met veel weefselverlies, hebben een grote kans om lymfoedeem te ontwikkelen, vooral wanneer de weefselschade diep en wijd is. Daarbij komt dat de onderbenen weinig extra huid-, vet en spierweefsel hebben voor de primaire wondsluiting. Ook gaat het herstel van zo’n ernstige botbreuk vaak gepaard met meerdere operaties. Doordat de wond niet primair gesloten kan worden is er een zogeheten flapreconstructie nodig om het defect te sluiten. Een voordeel van zo’n reconstructie is wel dat dit zorgt voor een goed doorbloede weefselbedekking, hetgeen belangrijk is voor het herstel van de botbreuk.

Het lymfestelsel kan niet goed functioneren wanneer de hoeveelheid af te voeren lymfe groter is dan de transportcapaciteit. Er ontstaat een zwelling die blijft toenemen, met als resultaat een oncomfortabel, zwaar aanvoelend ledemaat, soms gepaard gaand met pijn. De onvermijdelijke ontwikkeling van littekenweefsel rondom het reconstructiegebied heeft een lokale belemmering van het lymfetransport tot gevolg.

Uit literatuuronderzoek is gebleken dat het lymfatisch stelsel
een grote rol heeft bij de wondgenezing,
de belangrijkste risicofactor
voor terugkeren van een wond is lymfoedeem. (Malin Inghammar, 18 mei 2014)

Wondgenezing
Elke open wond heeft een risico van infectie, maar als het lymfesysteem beschadigd is en dus de immunologische functie verliest, wordt dat risico versterkt. De eerste fase van de genezing van een acute, open wond is het coagulatieproces, gevolgd door een complexe interactie van lymfocyten, macrofagen en granulocyten. Dit proces kan verhinderd worden door een niet optimaal werkend lymfesysteem. Herstel van de microcirculatiefunctie gaat in het algemeen gepaard met een verhoogde filtratie van plasma en een ophoping van lymfevocht in de dermis, hetgeen een dilatatie veroorzaakt in de pre-collectoren en collectoren. Het lymfestelsel is overbeladen, de druk in de lymfevaten is hoog en er is een risico van functioneel falen van het lymfesysteem.

Het is van cruciaal belang om het biochemische en anatomische genezingsproces van chirurgische wonden in kaart te brengen, evenals de rol die bloedsomloop hierbij speelt. Bij de vorming van littekenweefsel zijn het weefselherstel en de vorming van collagene vezels van belang.

Er is nog steeds weinig bekend over de regeneratie van de lymfecapillairen in open wonden. Onderzoek dat werd uitgevoerd bij dieren laat zien dat de lymfevaten langzamer herstellen dan het vasculaire stelsel. Een ander verschil is dat de lymfevaten zich vanuit de gezonde wondranden naar binnen toe lijken te ontwikkelen, terwijl het vasculaire herstel vanuit het granulatieweefsel plaats vindt.
 
Reconstructie chirurgie
Bij de behandeling van een open fractuur is een multidisciplinair team betrokken. Een open botbreuk wordt gezien als een chirurgisch noodgeval. Na fixatie van de fractuur moet het defect gesloten worden door middel van een ‘flap’. Er zijn verschillende manieren om deze flap te construeren, zoals huidtransplantatie, een lokale of regionale constructie van de flap, wanneer die vlakbij het defecte gebied liggen en de bloedtoevoer van eenzelfde hoofd­ader krijgen. Een meer complexe flapreconstructie is de constructie van een vrije flap, waarbij er spierweefsel, fascia, vet en huidweefsel wordt verwijderd uit het gebied dat zich proximaal van het defect bevindt. Deze vormen van reconstructie zorgen voor een goed doorbloed weefsel, dat de fractuur bedekt en een grotere kans op herstel biedt.

Naar vasculaire regeneratie wordt veel onderzoek gedaan. Ondanks het feit dat we ons bewust zijn van het belang van een goede lymfedrainage in en rond het wondgebied, is het vrijwel onbekend hoe de regeneratie van de lymfevaten verloopt.

Een aanhoudende zwelling, die zelfs maanden na de operatie nog bestaat, kan betekenen dat het lymfe­systeem een (te) hoge lading heeft en te weinig transportcapaciteit. Deze specifieke patiëntenpopulatie loopt het risico van secondair lymfoedeem. Vroegtijdige diagnose is noodzakelijk voor een gerichte behandeling.

Er bestaan studies die objectieve en subjectieve metingen hebben gedaan naar de lange termijn resultaten en wel tot zeven jaar na de operatie. In deze studies is vooralsnog geen speciale aandacht voor (langdurig) oedeem, al wordt wel aangetoond dat het aangedane been belastend is voor de patiënt.

Functionele imaging van lymfevaten
Tijdens een operatie wordt het lymfesysteem regelmatig beschadigd. Dit komt waarschijnlijk doordat de individuele vaten fragiel, doorschijnend en vrijwel onzichtbaar zijn. Manieren om de vaten zichtbaar te maken zijn een MRI-scan, een lymfescintigram en een CT scan. Dit diagnostische beeldmateriaal wordt echter verkregen met behulp van contrastvloeistof, dat radioactief materiaal bevat en wordt gezien als invasief. Een opkomende techniek, die gebruik maakt van Indocyanine Green (ICG), blijkt een van de minst invasieve procedures te zijn bij het zichtbaar maken van het lymfestelsel. ICG wordt al jaren gebruikt bij diagnosetesten naar de lever- en hartfunctie. Deze fluorescerende contrastvloeistof bindt zich aan grote moleculen, zoals albuminemoleculen. Na een intradermale injectie met een kleine hoeveelheid (0,2mL) bindt de ICG zich onder andere aan de albuminemoleculen in het interstitium. De reabsorptie van albumine door de endotheelcellen zorgt voor een fluorescerend patroon dat het het oppervlakkige lymfestelsel (de plexus) weergeeft. Dit wordt zichtbaar door excitatie met behulp van licht van ongeveer 780 nm. Vervolgens kan het fluorescentiepatroon worden vastgelegd met ‘real-time imaging’. Hiervoor wordt een CCD-camera gebruikt, die een filter achter de lens bevat (ongeveer 850 nm), waardoor de ICG zichtbaar wordt en het beeld niet wordt verstoord door het excitatielicht.

Bron: NTVW3 maart 2014

Interessante links
NLNet (Nederlands Netwerk voor Lymfoedeem en Lipoedeem)


Image is not available
Image is not available
Image is not available

Organisaties, Skin Split Graft, Full thickness graft, richtlijnen, preventie....

Image is not available
Image is not available
Image is not available

Incontinentie-gerelateerde dermatitis, vochtletsel, preventie, AD matrassen....

Image is not available

Preventie, compressietherapie,
TEK...

Image is not available

Podotherapeut, Medisch pedicure, preventie, richtlijnen en protocollen...

Gecompliceerde wonden

Slider