Het zijn bijzondere tijden. Een virus laat de hele wereld op zijn grondvesten trillen. Zekerheden vallen weg en de wereld zoals we die kennen, verandert van uur tot uur. In binnen – en buitenland komen samenlevingen piepend en knarsend tot stilstand. Mensen worden op zichzelf en op hun directe omgeving teruggeworpen.

Solidariteit wordt gevraagd en mooie initiatieven schieten als paddenstoelen uit de grond. De meeste mensen deugen, de schrijver Rutger Bregman zei het ons al, en in crisissituaties zoals deze wordt dat ook bewezen. De Coronacrisis maakt ons ook een aantal andere dingen pijnlijk duidelijk. De jarenlange onderwaardering van belangrijke sectoren als de zorg en het onder­wijs. Het op een voetstuk plaatsen van de beroepsgroepen in deze sectoren in deze crisistijd is volkomen terecht, maar het schuurt wel dat deze beroepsgroepen al jarenlang relatief onderbetaald hun onmisbare werk doen. Dat moet na deze crisis anders en beter. De huidige crisis laat ook het belang zien van heldere informatie gebaseerd op feiten.

17 miljoen virologen
Op sommige momenten lijkt het wel dat ons land beschikt over 17 miljoen virologen en epidemiologen. De meningen en opvattingen over hoe deze crisis moet worden aangepakt vliegen ons om de oren. Het is goed dat binnen deze discussie er gelukkig wetenschappers zijn die ons meenemen naar de problemen waarmee zij worstelen om de politiek de goede keuzes te laten maken. Het RIVM verdient in deze een groot compliment. De heldere wijze van communiceren maakt duidelijk dat de wetenschap onze samen­leving heel veel heeft te bieden. En maakt duidelijk dat wetenschap meer is dan zo maar een mening. Tenslotte nog dit. Het zijn inderdaad bijzondere tijden. Maar dat wil niet zeggen dat alles anders is. Er zijn nog steeds heel veel patiënten met complexe wonden die onze aandacht, energie en deskundigheid verdienen. Ondanks misschien moeilijke omstandigheden moet deze zorg gewoon doorgaan. Daar hebben onze patiënten recht op.

Bron: Nederlands Tijdschrift voor Wondzorg (NTVW 3-2020)