de huid
previous arrow
next arrow
Slider

De huid is het grootste orgaan van het menselijk lichaam. Bij de volwassene is het oppervlak 1.5 - 2.0 m2. Het gewicht van de huid, inclusief het onderhuids bindweefsel is 15-20 kg. De basisstructuur van de huid beschermt ons levenslang tegen invloeden van buitenaf en houdt bovendien ons inwendige milieu intact en constant.De kwetsbaarheid van dit grootste orgaan wordt duidelijk wanneer kwalijke invloeden van binnenuit of van buitenaf kunnen inwerken op dit weefsel. De schade die dan ontstaat tast het functioneren van de huid onmiddellijk aan. Hoge leeftijd, het proces van veroudering, huidaandoeningen, bijkomende ziekten en omgevingsfactoren bemoeilijken het herstellend vermogen van de huid. Kleeflagen van tape, pleisters of verbanden kunnen onbedoelde schade toebrengen. De patiënt heeft dan ook alle belang bij een scherp observerende profes­sional die bij iedere gelegenheid nagaat hoe de conditie van de huid is en zich daarbij bijvoorbeeld afvraagt of het risico bestaat op stuktrekken van zeer dunne huid (skin tear).

Doorsnede van de huid

De huid is het buitenste laagje van het menselijk lichaam. Het bestaat uit de opperhuid (epidermis)[1], lederhuid (cutis/dermis)[2] en onderhuids vetweefsel (subcutis)[3] . In en onder de huid zitten zenuwen. Met die zenuwen kun je voelen: pijn, tast en temperatuur. In de huid bevinden zich ook huidaanhangsels: talgklieren, zweetklieren, haarwortels en plaatsen waar nagels worden aangemaakt, het nagelbed.

Doorsnede van de huid

Opperhuid (epidermis)
De opperhuid [1], bestaat voor het grootste deel uit één type cel: de keratinocyt. De keratinocyten worden in de onderste laag (de basale laag) gevormd en schuiven van daaruit langzaam naar boven. Geleidelijk gaan ze over in een dode verhoornde cellaag, de hoornlaag, waar de cellen steeds losser tegen elkaar liggen. De verbinding tussen de afzonderlijke opperhuidcellen is van groot belang voor de bescherming van de huid, onder andere tegen uitdroging. De opperhuid is normaal slechts enkele tienden van een millimeter dik, waarbij de hoornlaag [4] niet meer is dan een dun vliesje. Op plaatsen waar de huid veel eelt bevat, zoals de handpalmen en de voetzolen, is de hoornlaag extra dik.

Epidermis opperhuid

Doordat de cellen in de basale laag zich voortdurend delen en deze uiteindelijk aan de bovenkant afschilferen, vernieuwt de opperhuid zich ongeveer één keer per maand. Het vermogen tot aanmaak van nieuwe cellen in de basale laag, maakt dat de huid bij een verwonding vrij snel dichtgroeit. De delings- activiteit van de basale laag wordt door verschillende factoren bepaald. Bij jonge mensen verloopt de celdeling sneller dan bij ouderen. De afschilfering aan het oppervlak is, behalve op het behaarde hoofd bij roos en bij bepaalde huidziekten (zoals psoriasis), gewoonlijk niet zichtbaar.

De opperhuid vormt in zijn geheel een natuurlijke barrière tegen chemische stoffen en fysische invloeden zoals zuren, tegen uitdroging en beschadiging door zonlicht. De huid beschermt ons ook tegen het binnendringen van bacteriën, schimmels en virussen.

NTVH 11x NTVH


Lederhuid
(Cutis/Dermis)

De lederhuid [2] is een 1-3 mm dikke bindweefsellaag. Deze bestaat voornamelijk uit bindweefselcellen, bindweefselvezels en een gel-achtige grondsubstantie. De onderkant van de opperhuid en de bovenkant van de lederhuid zijn niet vlak. De grens vertoont een sterk golvend patroon met in- en uitstulpingen waardoor beide lagen in elkaar grijpen en de opperhuid in de lederhuid verankerd ligt. De uitstulpingen van de lederhuid in de opperhuid zitten vol met hele kleine bloedvaatjes (haarvaatjes) [5], en lymfevaatjes [6], van waaruit de bovenliggende opperhuid wordt gevoed en afvalstoffen worden afgevoerd. Meer naar onderen in de lederhuid bevindt zich een dicht vlechtwerk van grotere bloed- en lymfevaatjes. Andere zenuwvezels verzorgen de talg- en zweet- klieren [7], de spiertjes rond de haren en de bloedvaatjes. De bloedvaten in de huid zijn niet alleen verantwoordelijk voor de voeding (en zuurstofvoorziening) van de huid zelf, maar ook voor het regelen van de lichaamstemperatuur. De huiddoorbloeding bepaalt in belangrijke mate de hoeveelheid warmte die aan de buitenwereld wordt afgegeven. De vezels in de huid bepalen de rekbaarheid en de trekvastheid. Hoe ouder de huid, des te minder rekbaar en trekvast deze is. In de lederhuid bevinden zich ook talrijke zenuwuiteinden die de mens tast- pijn- en temperatuurzin verschaffen.

Lederhuid Dermis

 

Onderhuids bindweefsel (subcutis)
Het onderhuidse bindweefsel bestaat voornamelijk uit vet [3]. Het heeft een belangrijke functie als warmte-isolerende laag, energie-opslagplaats en stootkussen.

Image is not available
Image is not available
Image is not available

Organisaties, Skin Split Graft, Full thickness graft, richtlijnen, preventie....

Image is not available
Image is not available
Image is not available

Incontinentie-gerelateerde dermatitis, vochtletsel, preventie, AD matrassen....

Image is not available

Preventie, compressietherapie,
TEK...

Image is not available

Podotherapeut, Medisch pedicure, preventie, richtlijnen en protocollen...

Gecompliceerde wonden

Slider