Om een volledig beeld te krijgen van de patiënt en diens klachten dient er een grondige anamnese afgenomen te worden. Allereerst neem je uiteraard de algemene anamnese af, maar deze wordt gevolgd door de speciële anamnese om de lokaal verstorende factoren vast te stellen. 

Iedere klacht, dus ook een wond, wordt gekenmerkt door een aantal dimensies van klachten. Door het adequaat uitvragen van deze dimensies kan er een volledig beeld van de huidige klacht verkregen worden:

De lokalisatie in/op het lichaam: waar zit de wond en tot hoe ver breidt deze zich uit?

Het karakter: wat is het voor soort wond, bijvoorbeeld decubitus. Bij het niet kunnen vaststellen van de etiologie kun je de term ulcus gebruiken bij een complexe wond, omdat ulcus de generieke term is voor een huiddefect met een geringe genezingstendens. 

De ernst: zo mogelijk kwalificeren. Geef voor de wond een gradatie of categorie aan of noteer de afmetingen (lengte, breedte en diepte).

De tijdsrelaties: wanneer is de wond ontstaan?

Het beloop: is er een genezingstendens of wordt de wond juist groter?

Begeleidende verschijnselen: bijvoorbeeld koorts, jeuk of claudicatioklachten bij een patiënt met een ulcus cruris, infecties zoals erysipelas, of huidlaesies door inwerking van vocht.

Uitlokkende of verergerende factoren: bijvoorbeeld (gebrek aan) mobiliteit, lichaamshouding, voeding, inspanning of allergische reacties.

Verzachtende factoren: wat doet de patiënt zelf om de klacht te verminderen? Om een indruk van de ernst van de klachten te krijgen vraag je ook naar de gevolgen op psychisch en sociaal gebied. 

Geheugensteuntjes hierbij kunnen zijn: ALTIS-methode, TIME model, WCS classificatie model


Bron:
Stichting Transmurale Zorg Den Haag (Transmurale Richtlijn Algemene Wondzorg regio Haaglanden 2016)